Daarstraks stopten het lief en ik even aan de nachtwinkel voor enkele flessen drank. Cola en Sprite Zero that is, voor de sick minds die dachten dat wij enkele flessen wisky en vodka gingen inslagen. We are not that kind of people, … seriously.

De nachtwinkel in het nederige boerengat waar ik woon wordt uitgebaat door een pakistaan. Type Apu van The Simpsons, maar norser. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik na het afrekenen een grote glimlach en ‘Thank you, come again’ te horen kreeg. Helemaal in de wolken stapte ik de auto van het vriendje in en vertelde ik in geuren en kleuren hoe ik een 24-hour shop pakistaan eindelijk eens met een grote glimlach ‘Thank you, come again’ horen zeggen had.

En toen keek ik naar beneden en zag ik waaraan ik de vriendelijke glimlach te danken had. Thank you, I will come again, maar de volgende keer met het cruciale knoopje van mijn blouse dicht.