Ooit schrijf ik een boek. Niet omdat ik zo bijzonder getalenteerd ben, ik weet wel beter. Maar gewoon, daarom. Omdat ik toen ik 12 was al begonnen ben aan een boek dat nooit verder dan 12 pagina’s geraakt is. Omdat ik later geen spijt wil hebben van dingen die ik wel wilde doen, maar nooit in werkelijkheid verwenzelijkt heb. En bovenal, omdat het geweldig “cool” moet zijn om te kunnen zeggen dat je een boek geschreven hebt.

Maar tot het zover is schrijf ik gewoon verhaaltjes, tussen de soep en de patatten, tussen 5 andere dingen door en wanneer ik eigenlijk met andere zaken moet bezig zijn. Zo ook dit bizarre sprookje voor vriendin Lies, die zich geweldig verveelde.  Een sprookje dus, maar ooit schrijf ik een boek.