Een paar dagen per week neem ik het openbaar vervoer op terugweg van het werk naar huis. Je komt daar niet alleen freaks tegen, maar ook ronduit foute mensen. Sta mij toe een open brief te schrijven aan de twee foutste personen die ik op mijn weg naar huis tegenkwam…

Aan het lieve blonde meisje op mijn bus:
Lief meisje. Ik weet dat je er graag fashionable uitziet, dat zeggen je witgeblondeerde haar en je vestje in luipaardmotief wel over je. Je zag er best wel goed uit met je smalle figuurtje en je hippe handtas, maar dat wist je zelf ook al wel, aan de air waarmee je de bus opstapte te zien. Mag ik je echter wel vragen de volgende keer iets minder enthousiast te zijn met de zelfbruiner. Een oranje gezicht is al een tijdje niet meer in.

Aan het iets minder smalle meisje op mijn trein:
Lief meisje. Ik weet dat de jeans van tegenwoordig al eens heupmodelletjes durven zijn. Ik ben me er ook ten volle van bewust dat hippe truitjes niet al te lang zijn. Ik weet ook dat de combinatie van heupbroeken en korte truitjes al eens problemen durven geven, zeker met een iets minder plat gat. Mag ik je echter vragen om de volgende keer je rechtstaat eerst je broek op te trekken en dan pas je truitje naar beneden te strijken? Ik zag namelijk je bilspleet voor de volle 5 minuten. En niet alleen de aanzet, maar de volle 20 cm. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar persoonlijk wens ik niet meteen iemands gat in volle glorie te zien op de trein. Evenmin wens ik mijn achterste te flashen naar mijn medepassagiers. Maar moest jij dat wel fijn vinden, ga vooral zo verder, je was goed bezig!