Ik heb het druk, de zon schijnt en de bloginspiratie is even weg. Dus, even in ‘t kort wat er deze week op het programma stond:
Zondagavond voelde ik me opnieuw helemaal 15. 15 én Backstreet Boys obsessed. De Backstreet Boys waren nog steeds de Backstreet Boys, compleet met synchrone danspasjes en kledingswissels en ‘Ik zing dit liedje alleen voor jou’-blikken. Geweldig.
Het volledige publiek, dat nu grotendeels bestond uit twintigers, veranderde spontaan terug in een stel bakvissen, niet in staat iets anders te doen dan gillen bij het zien van zoveel mannelijk geweld op het podium. Wederom: Geweldig.
Zo’n avondje compleet fout gaan, het was bijzonder fijn. En het moet gezegd: Nick Carter is nog steeds een hiejet biejest 
Vriendin Lies en ik hebben een missie. En wat voor één! Zondagavond trekken samen naar Vorst Nationaal voor het concert van de BSB. Jawel: De Backstreet Boys. Dé boysband van midden jaren ‘90! En alsof dat feit nog niet genoeg is voor eeuwige schaam en schande, toorn en hoongelach, hebben we ons een extra doel gesteld. Wij moeten en zullen backstage raken. Backstage zeg ik u! Zo dicht dat we het zweet kunnen ruiken van de boys en flauw kunnen vallen bij het zien van Nick -omigaawd- Carter.
Moest u maandagochtend nieuwsberichten horen over een paar twintigers dat half hysterisch opgepakt is in de BSB-kleedkamers, weet u bij deze over wie het gaat. Indien u toevallig een all access pasje rondsligeren hebt, of in het bezit bent van een uitgebreid grondplan van Vorst Nationaal: aarzel niet en laat het ons weten. Eeuwige dankbaarheid en een bezweet Nick Carter handdoekje shall be yours!
En alweer een stokje! Deze keer van slingerde Sententiae het mijn richting uit. Na er een nachtje over geslapen te hebben presenteer ik u: Een Stoksken!
De top 3 van mijn neus.
1) Wasverzachter. Of alles dat met wasverzachter in aanraking is gekomen, meerbepaald versgewassen lakens.
2) net gemaaid gras
3) vers gebakken brood
De top 3 van mijn smaakpapillen.
1) spaghetti
2) scampi’s in looksaus
3) de ratatouille die de mama maakt
De top 3 van mijn oren.
1) regen op mijn dak als ik lekker warm in bed lig
2) muziek waar ik om één of andere reden kippenvel van krijg
3) het gespin van een tevreden kat
De top 3 van mijn ogen.
1) de blik in de ogen van mijn lief als hij soms naar me kijkt.
2) weerspiegelingen in het water
3) nacht
De top 3 van mijn huid.
1) een knuffel van het lief
2) een klein zacht kusje van het lief
3) de pels van een hond of een kat onder je handen als je ze streelt.
Het stokje geef ik met veel plezier door aan: Confetti, La Fie en Rose en La Fille
Ik wil een dag van 48 uur, dan heb ik misschien af en toe nog een beetje tijd voor mezelf. Momenteel goochel ik zowat drie jobs in het rond. Een fulltime dagjob van 35u per week (in werkelijkheid eerder 38 uur). Een weekendjob, die al eens naar weekavonden durft uit te lopen, en waar ik momenteel toch wel minimum 16 uur per week mee bezig ben. En heel recent nam ik nog een freelance jobke aan waaraan ik één keer per week toch wel één uur à twee uur besteed. Daarbovenop probeer ik het project ‘Chickflick‘ nog op poten te krijgen en ben ik druk bezig mijn rijstijl eindelijk te perfectioneren, want dat praktisch examen komt wel erg dicht in de buurt. En fitnessen. Minstens één keer per week sleur ik mijn al zo uitgeputte lijf richtig fitness, om daar nog een dik uur te zweten.
Ik ben dus moe, heel moe zelfs, maar rust of me-time zit er nog niet meteen in . Vandaag word ik weer verwacht op de bank, ga ik proberen nog wat rij-oefening op te doen, moet ik de freelance-job afwerken en eigenlijk was ik nog van plan om voor het lief te koken. Maar wanneer ik dat ga doen, dat weet ik echt niet.
Ik kreeg nog een keertje een stokje toegeworpen, dit keer van Confetti! Here we go.
1. Pick up the nearest book of 123 (or more) pages.
Nummer 20 van Karyn Bosnak. Ben nog niet al te ver in het boek gevorderd wegens tijdsgebrek, maar het ziet er wel fijn uit. Van de voorganger “De Dollarprinses” heb ik alvast genoten, dus can’t go wrong with that!
2. Open the book to page 123 and find the 5th sentence.
‘Ik ben in Virginia, niet West-Virginia, maar de snelweg volgt de grens tussen de twee staten en dus ben ik dicht genoeg in de buurt om dit lied te kunnen zingen en het oprecht te menen.
3. Post the next 3 sentences.
‘Mountain mama, take me ome, country roads! Rust in vrede John Denver, jij muzikaal genie. Ook al ligt Chattanooga nog op twaalf uur rijden van Philly, ik rijd dankzij de adrenaline veroorzaakt door mijn woede op Rod, heel veel koffie en suiker, en natuurlijk de inspirerende muziek de hele nacht en de ochtend door.
Vrijdagavond kwam ik nietsvermoedend bij het lief binnengewandeld, die op dat moment nog aan het werk was (het lief werkt van thuisuit). Ik geef u even een klein idee van wat er in die enkele minuten op vrijdagavond in mijn hoofd omging bij het zien van een gebogen, met zijn rug naar mij gekeerd manspersoon.
“Oh kijk, ze hebben precies ne nieuwe aangenomen om te komen werken.”
“Eh, da’s vreemd, die heeft dezelfde pull als het lief”
“Hmm, bij nader inzien heeft die wel helemaal dezelfde lichaamsbouw als het lief”.
“Hmm, het is het lief”.
En toen, out loud:
WADDEFOK IS ER MET UW HAAR GEBEURD!!!!!
*kijkt kritisch naar het lief*
MA EIK!
*kijkt nog een keer kritisch naar het lief*
MEH!
Bleek dat de zus van het lief een beetje té tondeuse happy geweest was die middag en zijn haar niet op 2 centimeter, maar op 2 milimeter afgeschoren had. Not funny, I tell you. Het arme lief heeft een hele avond mogen aanhoren hoe lelijk ik het wel niet vond… Zo soms, heel soms, kan ik een beetje doordrammen…
Ik hou er niet zo van om als een kind behandeld te worden. Bijgevolg hou ik er helemaal niet van als de bankmadam tekeningetjes van ‘gevulde korfjes’ voor de belastingen begint te maken. Met woorden alleen snap ik het ook nog wel, thankyouverymuch.
Maar waar ik nog véél minder van hou, zijn bankmadammen die mij één of ander geweldig plan proberen op te dringen dat instant rijkdom garandeert. Instant rijkdom! Garandeert! Op zo’n momenten vraag ik me dan af waarom ik zo weinig instant rijken zie rondlopen. Volgend gesprek werd gisteren in de bank van mijn boerengat gevoerd.
Bankmadam: Dus voor pensioensparen hebben we twee mogelijkheden. De eerste mogelijkheid is een verzekeringsplan met 2,5% rente en 1,5% bonusrente. De tweede mogelijkheid is dat u uw geld investeert in het aankopen van aandelen en obligaties.
Ik: Uhuuu
Bankmadam: Persoonlijk zou ik zeggen, omdat je nog zo jong bent om volledig voor de aandelen en obligaties te gaan. Daar ga je veel mee verdienen! Want hoewel er een beurscrash was in 1987, maar dat weet jij niet meer zeker, in 1991, in 1994, in 2001, met de aanslagen in amerika, dat herinner je je nog wel zeker, en dit jaar in januari en februari, hebben de mensen die aandelen en obligaties namen hun kapitaal vervierdubbeld. Vervierdubbeld!
Ik: Aha.
Bankmadam: Wacht, ik zal even een grafiekje maken om de twee te vergelijken. *Begint even wat papieren uit te printen*. Dus hier hebben we een voorlopige raming van wat je zou verdienen moest je in aandelen en obligaties investeren. Kijk! 6 % ! En dat is heel negatief gedacht! Heeeel negatief! Je gaat eerder rond de 8 % zitten! Kijk hier! Zoveel geld! En misschien loopt het op tot 10 % .
Ik: Aha.
Bankmadam: Maar als je wakker gaat liggen van aandelen en obligaties dan moet je ‘t niet doen hé. Of als je daar ongelukkig van gaat worden. Of als je je snel zorgen maakt. Of als je geen durver bent. Zeg eens, ben jij een durver met je geld?
Ik: Euh. (rol nog net niet met de ogen).
Bankmadam: Wel dit is het grafiekje van de verzekeringsformule, waar je dus maar 4% rente mee zou verdienen. Dat is niks hé vergeleken met de 6 % die je verdient met aandelen en obligaties. Of de 8%! Dat zijn nogal bedragen!
Ik: Aha.
Bankmadam: Dus, weet je al wat je gaat doen? De superdoeper aandelen en obligaties voor coole mensen of de saaie verzekeringsformule voor wussies nerds en andere losers? (enige vervorming van de werkelijke vraag die ze hier stelde is mogelijk).
Ik: Ik neem de verzekeringsformule.
Bankmadam: Aha.
Ik heb vandaag 4 keer gekeken of ik toevallig geen scheur in mijn broek had. 4 keer! In 2 verschillende broeken! In twee verschillende dorpen!
Reden voor deze plotse scheurvrees? Toeterende chauffeurs. 3 in Sint Stevens Woluwe, toen in nietsvermoedend langs de steenweg liep. Qué? En ééntje in Putte city toen ik aan het afzien was tijdens mijn eerste start to run lesje. Qué again?
Nu vraag ik me echt af waarom al die auto’s op mij toeterden, want mijn waggelende loopje is allerminst sexy te noemen. Laat staan dat mijn baggy trainingsbroek in staat zou zijn enig mannelijk exemplaar tot onkuise gedachten aan te zetten. Dus blijft mijn vraag… waarom claxoneerden die auto’s? En néé, ik droeg geen “Honk if you’re horny” shirtje.
Om 18u afspraak in de bank en totaal geen zin. Want banken en geld, dat zijn grotemensenzaken. En hoewel ik 23 ben ben ik af en toe nog wat bang van grotemensenzaken. Ze gaan mij daar int zak zetten, ik voel het al aankomen…
